Git.

Git..
Umutluyum artık..
Ağlamaklı sözle beklemiyorum seni..
Ruhum yorgun ama kanatlarımı acıyla çırpmak bile haz veriyor.
Git..
Bakma istersen arkana.
Ne fark eder ki ?
Başladığım gibi son buluşum yine sende.
Ben seni sevdim sadece bu…
Hani derdin ya ‘Sevgili için ölünür ama sevgili gitti diye ölünmez!..’ Evet biliyorum artık.
Acım kanar ama kışın soğuğunu içime çekebiliyorum.
İşte bak yaşıyorum.
Değişmedi hiç birşey yine mutsuz yine eksik yine sensiz hep seni arayışlarım.

Ve Sen Gidiyorsun;
Onca çırpınışlarıma, “SENİ SEVİYORUM” demelerime ve gözyaşlarımı dökmeme rağmen arkana bir an olsun bakmadan gidiyorsun işte…

Ve ben gidiyorum;
Bu çivisi çıkmış dünyayı sana bırakarak, beddularımı üzerinde tutarak ve son nefesimde bile olsa “SENİ SEVİYORUM” diyerek gidiyorum işte, gidiyorum….

Ve Sen Gidiyorsun….
Ve Ben Gidiyorum…

Bilmiyorsun seni ne kadar çok sevdiğimi
Bilmiyorsun senin için neler feda ettiğimi
Bilmiyorsun senin için nelere katlanabileceğimi
Ve bilmiyorsun seni unutmanın seni sevmek kadar zor olabileceğini..

Ama ben biliyorum senin beni hiçbir zaman sevmediğini
Ama ben biliyorum senin için hiçbir şey ifade etmediğimi
Ama ben biliyorum bütün bunlara hiç değmediğini
Bunları bile bile seni hala sevmek ne kadar da zormuş

Keşke söyleseydim sana hemen gözlerimin senden başkasını görmediğini
Keşke izleseydim biraz daha henüz bu kadar canımı yakmazken gözlerini
Keşke bilseydim bu aşkın bu kadar çok acı verebileceğini
Ne kadar da zormuş bir zamanlar beni öyle mutlu ederken şimdi böyle çok ağlatman beni