Behlül: Napıyorsun sen bana Bihter? Bu kadar hırpalandığım halde nasıl bu kadar çok sevebiliyorum seni?
Bihter: Ben niye defalarca bitsin dediğim halde kopamıyorum senden? Kaç kere kesin karar verdim uzaklaşmaya senden. İki adım öteye bile gidemedim. Her seferinde daha hızlı bir şekilde geri döndüm, yine kollarında buldum kendimi.
Behlül: Ellerimden tüy gibi uçup gidiyorsun bazen. Canım yanıyor o zaman. Ben de hırslanıyorum, hırçınlaşıyorum. Beynimden uzaklaştırmak istiyorum seni. Çekip almak.
Bihter: Tango yapar gibi birbirimizin etrafında dönüp duruyoruz. Bir uzaklaşıp bir sarılıyoruz. Nasıl bir büyü bu, nasıl bir tutku? Bazen sakin, bazen hırçın. Tam bitsin artık sessizlik istiyorum derken yükseliyor yeniden. Birileri etrafımızı çevirmiş bizi izliyor, biz dans ediyoruz. Ne kadar sürecek bilmiyorum ama içimizdeki müzik bitmeden sahneden çekilmeyeceğiz bunu biliyorum.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder